شنبه , ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ 2026 - 02 - 14 ساعت :
   
» مقالات » غزه پس از دو سال جنگ و محاصره؛ جایی که امید از دل ویرانه‌ها متولد می‌شود
غزه پس از دو سال جنگ و محاصره؛ جایی که امید از دل ویرانه‌ها متولد می‌شود
مقالات

غزه پس از دو سال جنگ و محاصره؛ جایی که امید از دل ویرانه‌ها متولد می‌شود

1404/07/26 ۰

به گزارش وبسایت اویم شاهانه به نقل از «آیه جوده»، خبرنگار تسنیم در نوار غزه، دو سال از جنگ ویرانگر علیه غزه می‌گذرد و تصاویر همچنان مانند روزهای اول جنگ است. بمباران‌ها ادامه دارد، محاصره شدیدتر شده و ترس و انتظار بر زندگی مردم حاکم است. شهرها ویران و خیابان‌ها خالی از سکنه شده‌اند و تنها آوار و درد به چشم می‌خورد. با گذشت دو سال، زخم غزه همچنان تازه و خونین است، اما امید به ساختن آینده‌ای روشن در دل مردم زنده است.

یارین ابوالنجا، مادر فلسطینی اهل خان‌یونس، با حسرت به ویرانه‌های خانه‌اش که ۱۷ سال در آن زندگی کرده، نگاه می‌کند. او در مورد دو سال جنگ و کشتار مردم غزه توسط نظامیان صهیونیست می‌گوید: دو سال در سختی و رنج سپری شد. خاطرات و رویاهای ما از بین رفت. هر بار که به ساختمان پشت سرم نگاه می‌کنم، خاطراتم زنده می‌شود. ۱۷ سال پیش فرزندانم در اینجا به دنیا آمدند، اما حالا این ساختمان ویران شده است. اولین خاطرات زندگی مشترک من در این خانه شکل گرفت که نابود شد. همه چیز تخریب شده و دو سال است که روی خوش ندیده‌ایم.

یارین مانند بسیاری از زنان مقاوم فلسطینی، با وجود ناراحتی از جنگ، به زندگی در فلسطین و ساختن آینده‌ای روشن برای فرزندانش امیدوار است. او می‌گوید: با وجود همه دردها و رنج‌ها، اینجا می‌مانیم و آن را می‌سازیم و نسل جدیدی را تربیت می‌کنیم. آینده‌ای جدید با بچه‌ها خواهیم ساخت و خورشید در اینجا خواهد تابید.

در اردوگاه‌ها و مناطق اسکان آوارگان از شمال تا جنوب غزه، صدها هزار نفر به امید روزهای امن زندگی می‌کنند. آب و برق کافی وجود ندارد و دارو به سختی وارد می‌شود. مادران برای تهیه غذا تلاش می‌کنند و کودکان در سایه جنگ و ویرانی بزرگ می‌شوند. زندگی در شرایط مرگبار جریان دارد، اما مردم غزه امیدی بزرگ‌تر از تمام ویرانی‌ها دارند.

ام صهیب، زن سالخورده اهل خان‌یونس نیز از مشکلات زندگی در شرایط جنگ و محاصره در دوران پیری می‌گوید: بعد از دو سال، حتی اگر جنگ تمام شود، چگونه باید به زندگی بازگردیم؟ ساختمان سه طبقه‌ای که در آن زندگی می‌کردم، تخریب شده و اکنون در چادر آوارگان زندگی می‌کنم. نمی‌دانم چگونه باید زندگی کنم و چه کاری باید انجام دهم؟

با وجود کشتار، آوارگی و فقر، غزه همچنان به زندگی ادامه می‌دهد. صدای کودکان در کوچه‌های ویران شنیده می‌شود و بازارها در جستجوی جانی دوباره هستند. معلمان زیر چادرها تدریس می‌کنند و بیمارستان‌های موقت با کمترین امکانات مقاومت می‌کنند. دو سال آتش و محاصره گذشت، اما اراده مردم غزه شکسته نشد.

دو سال پس از آغاز جنگ اسرائیل علیه غزه، این منطقه همچنان در خون غرق است. بمباران‌ها متوقف نشده و رنج و عذاب مردم هر روز بیشتر می‌شود. با این حال، مردم غزه مصمم به زندگی و ادامه حیات در سرزمین خود هستند و معتقدند که پس از این شب طولانی، سپیده دم فرا خواهد رسید.

منبع: تسنیم

به این نوشته امتیاز بدهید!

×